ONÉST, -Ă,onești, -ste, adj. Cinstit, de treabă, corect. – Din lat. honestus, it. onesto.
ONÉST, -Ăadj. Cinstit, corect. [< lat. honestus, cf. it. onesto].
ONÉST, -Ăadj. cinstit, corect, incoruptibil. (< lat. honestus, it. onesto)
*onest, -ă adj. (lat. honestus). Plin de onestitate, cinstit, prob, virtuos: om onest, vĭață onestă. Adv. Cu onestitate.
onést adj. m., pl. onéști; f. onéstă, pl. onéste
onest a. 1. conform legilor onoarei, probității: vieață onestă;2. cinstit, prob, virtuos: om onest. ║ n. ceeace e onest: a prefera utilului onestul.
ONÉST ~stă (~ști, ~ste) Care se conformează corectitudinii morale; corect și de bună credință; cinstit; integru. /<lat. honestus, it. onesto
onést adj. m., pl. onéști; f. sg. onéstă, pl. onéste